Durf jij het: in kamerjas naar school? (evaluatie van tip 1: stel prioriteiten)

Vorige week hoorde ik voor de derde keer een vrouw zeggen dat ze ’s ochtend door “mama-mama-mama”, niet in staat was geweest om op tijd op school te zijn. Het is ons allemaal wel eens overkomen. Mijn oplossing is meestal heel simpel, excuses aanbieden en mijn zoontje snel en zachtjes op zijn stoel laten plaatsnemen. Maar er zijn ook meer spraakmakende opties, wat is de jouwe?

Oplossing van mijn zoon

Mijn zoontje van 7 daarentegen wil dolgraag tegen juf zeggen dat mama gewoon niet uit bed te krijgen was. Terwijl hij zelf graag nog héééél-eventjes een mini-klein beetje wilde spelen… De grappenmaker.

De all-rounder: de kamerjas?

Recent hoorde ik een veel meer praktische oplossing: gewoon lange jas over de kamerjas en gaan! Ik denk dat dit goed zou kunnen, maar deze jongen schaamde zich zo voor zijn moeder dat hij duidelijk wilde maken dat hij dit niet gedoogde. Oftewel, dat deed hij door aan alle vriendjes en naar-school-brengende-ouders te vertellen wat mama aanhad..

De vriendjes spraken uiteraard hun steun uit naar zoonlief en uitten hun afkeer over de situatie. Echter, alle papa’s keken nu ineens een stuk geïnteresseerder naar mama…

Efficiënte hardloop-outfit: af-, goedgekeurd of slechts verrast?

Het meest extreme hoe ik ooit op school ben verschenen is in een hardloop-outfit. Ik kreeg gelijk reactie van juf: “dat je dat durft?!” zei ze terwijl ze me van boven, naar onderen en terug scande. Ik begreep niet goed of ze afkeuring, verbazing of juist bewondering uitsprak. Mijn reactie is geweest dat ik sporten fundamenteel vind voor een fit leven en daarmee een belangrijk voorbeeld geef voor mijn zoon. Daarnaast is dit gewoonweg de meest efficiënte methode om daarnaast ook nog geen tijd te verliezen voor de meeting op mijn werk (uiteraard terwijl de i-robot haar werk doet). Kortom, ik maak keuzes: wil ik een perfecte indruk achterlaten op school of wil ik gewoon bezig zijn met mijn leven?

En jouw prioriteiten:  hoe zit het daarmee?

Herkenbaar? Hoe voel jij je hierbij? Voel je je schuldig/rot als het is gebeurd? Of bewonder je juist vrouwen die zonder schaamte denken aan het belang van onderwijs voor hun kinderen? Hoe maak je keuzes op het werk? En wie krijgt wanneer voorrang thuis: jij of jouw partner? Kortom, welke prioriteiten stel jij, die soms tot reactie bij anderen leiden?

Achtergrond van dit blog-bericht

Dit is een reeks artikelen geïnspireerd door een powerwoman, die 10 tips heeft geschreven hoe je alle ballen in de lucht houdt.

Haar eerste tip was: stel prioriteiten. Klinkt logisch, maar hoe werkt dat nu in de praktijk? Werk je met een denkbeeldig lijstje (bv jezelf, kinderen, manlief, dan werk, vrienden etc.) of twijfel je soms over de focus? En wat als er iets urgent is, maar niet erg essentieel voor jou? Daar gaat deze blog op in.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *